( 1 ) و كسى كه به خاطر تنگدستى و اندك روزى بودن خود ناراضى باشد و بردبارى را پيشهء خود نسازد ، هيچ يك از كارهاى نيك وى به جانب بالا ( خدا ) نمىرود و در روز قيامت خداوند را - در حالى كه نسبت به او خشمگين است - ديدار كند . ( 2 ) و كسى كه لباسى بپوشد و به خاطر آن بر خود ببالد و آن را به رخ ديگران بكشد ، خداوند او را با قبرى كه در آن قرار دارد از لبهء پرتگاه جهنم فرو برد . و ( ترديدى در اين نيست ) كه - قارون ( به خاطر ) جامهء ( زربفتى ) كه پوشيد و از سر نخوت و خودخواهى بر ديگران باليد در ( ژرفاى ) زمين فرو رفت و تا روز قيامت همچنان در زمين فرو خواهد رفت . ( 3 ) و كسى كه همسرى از راه مشروع ( حلال ) برگزيند ولى هدف او از اين ازدواج ، برخورد باليدن و خودنمايى باشد ، خداوند عزّ و جل بجز خوارى و سرافكندگى بر او نيفزايد ، و به اندازه‌اى كه از آن لذّت برده باشد او را پس از مرگ در كناره‌اى از دوزخ نگاه دارند و سپس در ژرفاى دوزخ كه به اندازهء هفتاد سال راه ، زمان مىبرد ،